Gepubliceerd op
In de rubriek Cultureel Kapitaal neemt Vers Beton de lezer elke maand mee door het culturele leven van de stad. Deze maand trok Sharyfah Bhageloe er vier plekken uit waar eten en drinken worden gecombineerd met sport, spel of ander vertier, en waar je, zo waarschuwt de redactie, op eigen risico binnenstapt.
Feest of fiasco? Vier plekken, vier manieren om je avond te verspelen
Het concept is simpel: je eet, je drinkt en je beweegt, of je wint iets. De Roti Cruise is het meest wijdlopende van de vier. Een boottocht waarop roti wordt geserveerd, een Caribisch-Hindoestaans gerecht dat in Nederland al jaren deel uitmaakt van de tafel van veel Surinaamse en Antilliaanse gezinnen. Daarnaast is er een D66-wellnessclub, die de politieke partij een plek geeft buiten het Haagse debat. Ook de bingo wordt aangekondigd als de heftigste van je leven, en pingpongen gebeurt tussen de gefrituurde kip. De redactie geeft bij de vier plekken geen prijzen, geen oordelen en geen openingstijden; wat de bezoeker vindt, is aan de bezoeker.
Bhageloe is voor de lezer de gids. Haar naam staat boven de rubriek, en de redactie gebruikt haar als de persoon die de plekken aan den lijve ervaart. Wat zij precies zag, proefde of verloor, laat de tekst open.
Wat wij vinden
Third Place — geloof in de goede afloop, maar reserveer wel op tijd.
De combinatie van eten en spel is zo oud als de markt. Wie in de Witte de Withstraat of op het Eendrachtsplein uitgaat, merkt dat de horeca het liefst een verhaal verkoopt, niet alleen een bord. Een wijk als Cool, met zijn Museumkwartier en zijn kunstgalerieën, leeft van dat soort mengvormen: een kroeg die tegelijk speelhal is, een galerie die tegelijk eetzaal is. Johan Huizinga beschreef in Homo Ludens het spel als een vrije handeling die buiten het gewone leven staat en er tegelijk diep in verankerd is. Dat is precies wat hier gebeurt. Een kipnugget die tussen twee pingpongballen valt, is geen ontspoorde horecaconcept maar een serieuze vorm van vrijetijd.
Wat wij daarbij wel willen zeggen: 'op eigen risico' is een droge waarschuwing die vooral de aanbieder beschermt. Een stad die haar avondleven serieus neemt, moet de bezoeker niet alleen laten schrijven dat hij het op eigen risico doet, maar ook zorgen dat de plek zelf eerlijk is over wat ze biedt. Het spel is het vermaak; de verantwoordelijkheid blijft bij wie de kaartjes verkoopt.