Mahi Khalesi (33) organiseert haar eigen kledingevenement nadat ze haar merk- en kwaliteitskleding niet kon doneren aan reguliere instanties. Khalesi wil zo mooie kleding direct delen met vrouwen met een krappe beurs.
Waarom mag mooie kleding de straat niet op?
De Rotterdamse Mahi Khalesi (33) heeft een grote passie voor mooie kleding. Ze weet hoe het voelt om weinig geld te hebben en hoe een bijzonder kledingstuk je zelfvertrouwen een boost kan geven. „Ik vergeet nooit meer hoe gelukkig ik werd van dat ene rokje,” zegt ze over haar eigen ervaringen.
Toen ze besloot haar kledingkast op te ruimen, wilde ze haar bijna nieuwe merkkleding doneren aan vrouwen die het goed kunnen gebruiken. Ze stuitte echter op dichte deuren. Volgens Khalesi werd haar kleding geweigerd toen ze de stukken aanbood bij inzamelpunten. Dat stak, juist omdat ze ziet dat gedoneerde kleding bij reguliere organisaties niet altijd op de juiste plekken terechtkomt.
Omdat de bestaande instanties haar aanbod afwezen, pakt Khalesi de organisatie nu zelf op. Ze zet een eigen evenement op touw om hoogwaardige kledingstukken zonder tussenkomst van bureaucratie rechtstreeks over te dragen aan vrouwen voor wie zulke kleding anders onbetaalbaar is. Rond het Rotterdamse Museumkwartier en de straat rond het Eendrachtsplein zoekt ze de ruimte om van de ruil een waardige belevenis te maken.
Wat wij vinden
Third Place — Wij vinden dat het weigeren van kwalitatieve spullen door bureaucratische kledingbanken de maatschappelijke ongelijkheid op straat alleen maar vergroot.
Wij vinden dat liefdadigheidsbureaucratie de plank volledig slaat wanneer goed bedoelde initiatieven en kwaliteit aan de deur worden geweigerd. Als iemand met een scherp oog voor stijl kleding wil delen met stadsgenoten die de hoofdprijs niet kunnen betalen, hoort een stad dat particulier initiatief te omarmen in plaats van tegen te werken. Kleding is meer dan bedekking; het geeft mensen de waardigheid om volwaardig mee te doen in het bruisende stadsleven op en rond de Witte de Withstraat.
Zoals de Franse socioloog Pierre Bourdieu in *La Distinction* al beschreef, is esthetisch kapitaal bepalend voor hoe iemand zich beweegt in de openbare ruimte. Wie mensen met een smalle beurs veroordeelt tot afdankertjes, sluit hen feitelijk uit van het maatschappelijk verkeer. Khalesi laat zien dat het anders kan: door mooie spullen rechtstreeks te delen, geeft ze vrouwen hun maatschappelijke zichtbaarheid terug.
---
Slotsom — Liefdadigheid moet stoppen met het doelloos afvinken van kilo's textiel. Geef mensen hun esthetische waardigheid terug op straat. Stijl is geen elitaire luxe, maar een recht voor elke stadsgenoot.